Mijn allereerste blogpost. Het klinkt gek en ik vind mezelf ook echt een nerd als ik dit typ, maar ik vind het een beetje spannend. Ook al typ ik elke dag mijn fratsen op het wereldwijde web en weten al mijn Instagram volgers inmiddels dat ik niet heel regelmatig mijn benen scheer, toch voelt dit veel persoonlijker.

Ik ben altijd iemand die zulke dingen heel leuk vind bij andere mensen en dan denkt: eigenlijk zou ik ook wel een blog willen, maar dan moet ik eerst dit, dit en dit regelen en nog iets beter kunnen fotograferen en nog veel meer ervaring hebben etc. Herkenbaar? Maar eens moet de eerste keer zijn, ik geef mezelf een schop onder ma bootie en heb aan mijn lieftallige Instagram volgers gevraagd welke onderwerpen ze interessant vinden om over te lezen. Ik kreeg meteen een reactie met de vraag ‘Hoe ben jij begonnen met je bedrijfje?’. Dat vond ik een toepasselijk onderwerp voor mijn eerste blog. Let op: het is een lange lap tekst, maar Bladergoud is ook niet 1,2,3 uit de lucht komen vallen. So here we go,

Hoe is Bladergoud ontstaan?

Ik ben 3,5 jaar geleden afgestuurd als allround styliste aan Academie Artemis, hogeschool voor styling en vormgeving. Als 16-jarige modeliefhebber was het mijn droom om de styling te verzorgen voor de grote tijdschriften en op deze school leerde ik het allemaal. Na een jaar of twee modeprognoses, minimalistische interieurs ontwerpen en technisch leren tekenen, had ik dat helemaal gehad. Ik was (en ben) een meisje die houd van lieve details, die graag nog wat extra glitter toevoegt aan alles wat ik creëer, die niet realistisch kan tekenen met houtskool en graag mensen een glimlach wil bezorgen met subtiele grapjes. Nu lijkt het alsof deze opleiding helemaal niet bij mij paste en in bepaalde opzichten was dat ook zo. Maar ik ben ontzettend blij dat ik dit ben gaan doen. Ik heb heel erg veel geleerd over kleur, sfeer bepalen, een beeld mooi en passend maken, iets presenteren en zorgen dat het er tip top uitziet. En als ik dit niet was gestart, was ik nooit illustrator geworden. Het was nooit bij me opgekomen dat ik van ‘tekenen’ mijn baan kon maken.

Halverwege mijn opleiding kregen we les in Illustrator en Photoshop en ik had het snel onder de knie. Ik vond het een verademing om dingen te tekenen op mijn scherm en dat ik, als ik het verpestte, gewoon op ctrl-z (of command-z voor de Applers onder ons) kon drukken en weer opnieuw kon beginnen. Even tussendoor, soms als ik nu op papier wat teken en opnieuw wil beginnen, betrap ik mezelf erop dat ik ‘ctrl-z’ denk. Nog meer van zulke weirdo’s hier?  Er ging een wereld voor me open, waarbij ik niet alleen maar krabbels en telefoongesprekdoodles produceerde, maar iets maakte wat leek op de schattige plaatjes van Pinterest. In die periode ging mijn broer trouwen en vroeg mij om zijn trouwkaart te ontwerpen. Heel spannend natuurlijk, maar zo leuk om te zien dat er zoveel van de kaarten die ik had gemaakt op de post gingen.

Bladergoud-Blog-Maarten-&-Saskia-uitnodiging

De twee foto’s rechts onder zijn gemaakt door Nienke van Denderen. 

Op gegeven moment ging ik afstuderen en ik wilde graag een afstudeerproject met betekenis. En omdat ik een nieuwgeboren liefde voor grafisch vormgeven had gekregen, wilde ik een boekje maken. Je kunt hier meer lezen over dit project. Dit was onbewust eigenlijk al een soort toegeven aan mezelf dat ik niet de echte styling kant op wilde.

Na mijn afstuderen viel ik eigenlijk in een soort gat. Ik had dus geen idee wat ik wilde. Het kwam niet in me op om styling te laten vallen en volledig voor illustratie en vormgeven te gaan. Ik had toch niet voor niks vier jaar keihard gewerkt?! Dus ik ging solliciteren, solliciteren en solliciteren. Een tip: weet ongeveer wat je wilt voordat je gaat solliciteren. Ik heb echt allerlei soorten bedrijven aangeschreven, voor styling, grafisch ontwerp, kaartjes maken etc. En al deze dingen waren het net niet, omdat ik dus niet precies wist wat ik wilde en wat ik eigenlijk allemaal kon (wat ik niet kon wist ik heel goed te vertellen haha!).

Dus uit een soort wanhoop werd mijn bedrijfje (ik noem het even bedrijfje omdat ik er toen altijd zo over sprak) Bits & Bobs geboren. Bij de KVK vroegen ze wat ik voor activiteiten ik zou gaan doen met Bits & Bobs. Ik wist het niet precies dus vulde in: fotografie (vond ik best leuk om te doen, dus ach ja), styling, vormgeving. Kortom; een creative studio. In die tijd woonde ik gewoon nog thuis en omdat ik nog helemaal geen opdrachten had verder, werkte ik in de thuiszorg. Ik had geen idee wat ik kon doen om iets te leren en mijzelf onder de aandacht te brengen bij klanten. Dus ik begon een Etsy shopje, want dat had ik anderen zien doen en dat leek me geweldig. Ik had een aantal kaartjes ontworpen, dus hoppa; online gezet en maar afwachten.

Bladergoud-blog

Dat liep helaas niet zo goed. Ik had ook een aantal winkeltjes in Soest en omstreken gevonden die mijn kaartjes wel wilden verkopen, wat natuurlijk kleine mijlpaaltjes waren. Sowieso, elk kaartje wat ik verkocht was een mijlpaal (nu nog steeds), maar het liep gewoon echt niet. Ik was ook doodsbenauwd om iets met een kwast, verf of een potlood te doen. Soms deed ik wat voorzichtige krabbeltjes, maar ik vond het nooit echt goed genoeg.

Styling

Ik wilde toch wel weer iets met styling gaan doen (dat stond immers in mijn KVK inschrijving) en dacht: ik ben dol op bruiloften, ik hou van styling en pinterest-achtige plaatjes. Ik ga het combineren! Dus ik heb opgezocht of er überhaupt bruiloft stylistes bestonden en werd ontzettend blij toen ik zag dat het een heuse business is. En het was al helemaal leuk dat er eentje heel dicht bij mij woonde en ook aan Artemis had gestudeerd. De lieftallige Anne van Midden van Inspire Styling (ga haar website, pinterest, Instagram bekijken, ze maakt de mooiste droomwerelden) nam mij onder haar vleugels als haar eerste assistente en zo hoopte ik te leren hoe weddingstyling (klinkt wat minder houterig) werkt. We hebben heel wat mooie avonturen beleefd; tot in de late uurtjes bloemen geschikt, in en uit ruimen tijdens onweersstormen, dinerkaarsen gered terwijl het 40 graden was en heel veel roomboterkano’s gegeten. Op gegeven moment kwam Tonke erbij en waren we een gezellig hardwerkend team.

Bladergoud Blog foto by Lott's

Foto door Lott’s 

Dit was heel leuk om te doen en fijn om zo te mogen helpen. Maar ik merkte dat ik eigenlijk niet iemand ben die het leuk vind om alles uit te denken en te organiseren. Ik vond het leuk om Anne’s wensen uit te voeren en lekker hard door te werken, maar om zelf voor een bruiloft al die dingen en details uit te denken was niks voor mij. En daar kwam ik op een hele duidelijke manier achter, toen ik anderhalf jaar geleden de volledige bruiloft aankleedde van een goede vriendin plus al haar stationery mocht ontwerpen.

Bladergoud Blog Eline Stoffers

Foto’s door Eline Stoffer 

Natuurlijk was dat een gigantische eer, maar ook een hele goede leerschool. Zo ben ik organisatorisch ontzettend slecht (hallo dyscalculie) en moest mijn lieve mama regelmatig inspringen om mijn hoofd weer op orde te krijgen. Ik zag het niet helemaal zitten, hoe gezellig het ook is, om de rest van mijn loopbaan door mijn moeder of door een andere helper te moeten worden opgepept als ik het overzicht kwijt was. Daarentegen vond ik het zo leuk om hun hele stationery te ontwerpen, het papier uit te zoeken en pakte ik voor het eerst een kwast op om alle bloemetjes te schilderen. Ik scande ze in en zag dat ik het zo ook makkelijk kon bewerken, zonder dat alles opnieuw moest. Er ging een wereld voor me open! Wil je de kaart iets beter bekijken? Kijk dan hier

Bladergoud Blog Eline Stoffers

Twee weken later ging ik zelf trouwen en je bent zelf natuurlijk je ergste klant. Plus: de planning was niet heel handig, twee van zulke grote spannende dagen bij elkaar waarbij alle aankleding in mijn handen lag. In ieder geval heb ik het allemaal goed afgerond en twee mooie bruiloften neergezet. Toen ik was neergedaald vanuit mijn honeymoon en in ons huisje zat, was het eventjes paniek. Als ik dit niet leuk vind om te doen, wat moet ik dan? Ik wilde mijn kansen spreiden om succesvol te worden en daardoor werd mijn bedrijfje een grote blur.

Er was in ieder geval één ding zeker: mijn naam moest veranderen. Broers die Bits & Bobs veranderden in Butts & Boobs en mensen die drie keer vroegen ‘wat zeg je? Maar wat betekent het dan? Ah oke..’ zorgden ervoor dat ik wist dat dit niet werkte. Ik moest een naam hebben die dicht bij mij lag, uniek is (noodgedwongen, want domeinnamen zijn een ramp) en de sfeer oproept die ik met mijn werk neer wil zetten.

En zo kwam na een zeer zware bevalling Bladergoud op de wereld. Een bedrijf (ja, nu kan ik dat met trots zeggen) wat focust op illustratie en vormgeving en stiekem wat styling gebruikt in het maken van productfoto’s. Inmiddels werkte ik ook parttime als grafisch vormgever bij het leukste ijsjes bedrijf van Nederland: NICE Fruitijsjes. Dit was fijn voor de centen, maar ook om te leren creëren onder een huisstijl van iemand anders. Na anderhalf jaar merkte ik dat ik de stap moest zetten om me volledig op Bladergoud te richten. Ik deed het allebei nu half en kon beiden niet de aandacht geven die nodig was. Gelukkig was dat financieel gezien geen probleem, dankzij mijn handsome husband. Ik weet dat dat een gigantische luxe positie is.

Als ik nu zie hoe ik in deze anderhalf jaar ben gegroeid in illustreren en mijn eigen baas zijn, maakt me dat best heel trots. Ik moet nog steeds leren om in te zien dat ondernemen iets leuks is en niet een moetje omdat ik geen ‘gewone baan’ kon vinden. Ook voelt het vaak alsof ik mensen voor de gek hou. Ik, illustrator? Ik heb er niet eens voor gestudeerd! Maar stukje bij beetje komen we daar wel en nu kan ik bijna zonder schroom zeggen dat ik illustrator ben en een eigen bedrijf (-je) heb als iemand vraagt wat ik doe. En daar trots achteraan vertellen dat ik dat inderdaad fulltime doe en daar heel blij van word.

Bladergoud Blog over mij

 

 

 

 

Laat een berichtje achter:

Comments (14)

  1. Wat ontzettend mooi om te lezen hoe je uiteindelijk tot Bladergoud bent gekomen. En ook onwijs inspirerend! Ik denk er al een poosje over na over voor mezelf te beginnen, maar dat geeft me ook weer de rust dat het stap voor stap mag beginnen. Heel erg bedankt voor je uitgebreide verhaal ❤️

  2. Wajoo zo fijn en inspirerend om dit te lezen! Al had ik heel veel stukjes van het verhaal gehoord en gelezen, maar toch. Ik weet trouwens nog heel goed dat ik – toen ik net begonnen was met mijn eigen Etsyshopje – jouw frietjeskaart op Etsy tegenkwam en die zoooo leuk vond! Haha, nog steeds trouwens. En ook dat ik Bits en Bobs een grappige naam vond, haha. Maar supermooi om te lezen hoe al die dingetjes een ministapje zijn geweest in het proces naar waar je nu staat 🙂 Op een of andere manier voelt alles achteraf soms zo logisch, alsof het precies zo had moeten gaan, terwijl het op het moment zelf vaak zo’n warboel voelde. Tenminste, dat was/is bij mij zo 😉 Hoe dan ook, fijne eerste blogpost!

    1. Ah dankjewel Nina! Haha dat is echt grappig en ik vind die frietjeskaart ook nog wel heel leuk, misschien giet ik hem wel in een nieuw jasje. En dat is helemaal waar, achteraf denk je altijd: eigenlijk was dat best heel goed dat het zo ging! Ik vind het ook altijd leuk om dat proces bij jou te herkennen. Bedankt voor je reactie!

  3. Zo leuk om je verhaal te lezen! En prachtig om die groei te zien, want laten we eerlijk zijn: dat is toch onwijs tof? Dat je terugkijkt en denkt: wauw, kijk hoeveel stappen ik al heb gezet! En dan vooral niet vergelijken met hoe anderen het doen, is ook een hele kunst 😉 Ik kijk uit naar meer van je verhalen!

    1. Wat leuk om te horen dat je het leuk vond om te lezen Mandy! En het is inderdaad zo fijn altijd als je achteraf kunt zeggen: eigenlijk was dit allemaal best goed om mee te maken en ik heb er veel van geleerd. Haha, niet vergelijken met anderen is een van mijn grootste struggles, maar goed, zo leren we elke dag iets bij! Dankjewel! 😀

  4. Hey Joëlle,
    Wat ontzettend leuk om via je blog een kijkje achter je inspirerend leventje te krijgen. In zaken moet je doorzetten en bovenal in jezelf blijven geloven. En dat doe je. Soms ga je door processen om ergens anders te komen. Je (bedrijfs)leven is een ontdekkingsreis. Ontdanks alle stress en chaos in je kop hoop ik dat je vooral geniet van de dingen die je creeert. Je maakt onze wereld elke keer weer een stukje vrolijker. Je tekeningen maar ook je teksten zijn een verrijking. Ga er lekker mee door, je kunt het. Nee, je hebt het!

    1. Hi Harrie, wat een ontzettend leuke reactie. Een mooie vergelijking dat het een ontdekkingsreis is, dan klinkt het gelijk al veel leuker haha! Dankjewel voor deze opbouwende woorden 🙂

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *